Πόσο πουλιέται το ψάρι στο σκάφος, ανά είδος, 2025

Η ΕΛΣΤΑΤ δημοσίευσε στις 27 Αυγούστου 2026 τα στοιχεία της θαλάσσιας αλιείας για το 2025: 42.100,8 τόνοι αλιευμάτων, 166,62 εκατ. € αξίας πρώτης πώλησης, 11.399 μηχανοκίνητα σκάφη. Το δελτίο δίνει την ποσότητα και την αξία σε διπλανές στήλες και δεν τις διαιρεί πουθενά. Τις διαίρεσα ανά είδος. Η μέση τιμή στο σκάφος βγαίνει 3,96 € το κιλό, και ανά είδος πάει από 0,90 € ως 50,39 €.

Από τα 0,90 € ως τα 50,39 €

Ο αστακός πληρώνεται πενήντα έξι φορές πάνω από τη φρίσσα.

Ο όγκος και η αξία δεν πάνε μαζί

Τα δεκατρία φθηνότερα είδη είναι σχεδόν οι μισοί τόνοι της χρονιάς και το ένα πέμπτο των χρημάτων. Τα έντεκα ακριβότερα είναι το 5,8% των τόνων και το 22,6% της αξίας.

Στην κορυφή της αξίας η κατάταξη γυρίζει ανάποδα σε σχέση με την τιμή:

Ο γαύρος βγάζει τα περισσότερα χρήματα από κάθε άλλο είδος, 19,55 εκατ. € ή το 11,7% της συνολικής αξίας, στο 1,87 € το κιλό. Ο αστακός φέρνει 1,72 εκατ. € με 34,1 τόνους. Ο γαύρος έχει τριακόσιες έξι φορές τους τόνους του αστακού και έντεκα φορές την αξία του.

Ψάρια, καρκινοειδή, μαλάκια

Τα ψάρια είναι το 83,3% των τόνων και το 75,8% της αξίας. Τα μαλάκια είναι το 7,7% των τόνων και το 12,5% της αξίας, με τη μεγαλύτερη τιμή ανά κιλό από τις τέσσερις ομάδες.

Τα 450 σκάφη που πιάνουν τα τρία τέταρτα

Οι μηχανότρατες και τα γρι γρι είναι 450 σκάφη, το 3,9% του στόλου, και πιάνουν το 77,0% των τόνων. Τα γρι γρι μόνα τους πιάνουν πάνω από τους μισούς τόνους της χώρας στο 2,22 € το κιλό, επειδή δουλεύουν στον γαύρο και τη σαρδέλα.

Η παράκτια αλιεία είναι το 96,1% των σκαφών, φέρνει το 23,0% των τόνων και το 38,3% των χρημάτων, στην υψηλότερη τιμή ανά κιλό. Ανά σκάφος όμως τα νούμερα ανοίγουν πολύ: 5.834 € τον χρόνο για ένα παράκτιο, 236.284 € για μια μηχανότρατα, 219.902 € για ένα γρι γρι. Είναι έσοδο πρώτης πώλησης πριν από κάθε κόστος, και ο παρονομαστής είναι τα νηολογημένα σκάφη, όχι όσα δούλεψαν όλη τη χρονιά.

Πού ψαρεύονται

Τα δύο τρίτα των αλιευμάτων βγαίνουν από το Βόρειο Αιγαίο, στη χαμηλότερη τιμή ανά κιλό της χώρας. Το Νότιο Ιόνιο έχει την υψηλότερη τιμή με 11,99 €, πάνω σε 44,1 τόνους, δηλαδή ένα χιλιοστό της παραγωγής.

Οι έξι περιοχές δεν είναι επίσημες γεωγραφικές ενότητες με δημοσιευμένα όρια. Η ΕΛΣΤΑΤ τις έφτιαξε ομαδοποιώντας στατιστικά ορθογώνια του πλέγματος της GFCM μέσα στις υποπεριοχές του FAO για το Ιόνιο, το Αιγαίο και τη Λεβαντίνη, χωρίς να δημοσιεύσει ποιο ορθογώνιο πάει πού. Γι' αυτό ο χάρτης βάζει κύκλους σε θέσεις και όχι βαμμένες περιοχές.

Η τσιπούρα του πιάτου δεν βγαίνει από εδώ

Οι 392,7 τόνοι τσιπούρας του πίνακα είναι όλη η άγρια τσιπούρα που έπιασαν οι επαγγελματίες ψαράδες μέσα στο 2025. Η ελληνική θαλάσσια υδατοκαλλιέργεια παρήγαγε 65.097 τόνους τσιπούρας το 2023, εκατόν εξήντα έξι φορές περισσότερους. Στο λαβράκι η αναλογία είναι ακόμα μεγαλύτερη: 151,8 τόνοι από την αλιεία, 44.201 τόνοι από την υδατοκαλλιέργεια, διακόσιες ενενήντα μία φορές.

Συνολικά η υδατοκαλλιέργεια έβγαλε 127.493 τόνους αξίας 689,36 εκατ. € το 2024, δηλαδή τριπλάσιους τόνους και τετραπλάσια αξία από ολόκληρη την επαγγελματική θαλάσσια αλιεία.

Η τιμή παραγωγού δεν ακολουθεί το ίδιο μοτίβο σε όλα τα είδη. Η εκτρεφόμενη τσιπούρα πουλήθηκε στα 4,89 € το κιλό το 2023 και η άγρια στα 4,19 € το 2025. Στο λαβράκι το άγριο ήταν ακριβότερο, 7,48 € έναντι 6,45 €.

Η Ελλάδα στη Μεσόγειο

Η Eurostat δημοσιεύει την ίδια διαίρεση έτοιμη, ως μονάδα EUR_T στο σύνολο δεδομένων fish_ld_main. Για το 2025 υπάρχουν στοιχεία μόνο για την Ελλάδα, οπότε η σύγκριση γίνεται στο 2024:

Η Ελλάδα είναι τρίτη στην τιμή ανά κιλό ανάμεσα στις επτά μεσογειακές χώρες, τριπλάσια από την Κροατία. Η κατάταξη δεν ακολουθεί το μέγεθος του στόλου ή της εκφόρτωσης: η Ισπανία εκφορτώνει οκτώ φορές τους τόνους της Ελλάδας και πληρώνεται λιγότερο ανά κιλό. Το 4,79 € του 2024 δεν συγκρίνεται με το 3,96 € του 2025, για τον λόγο που εξηγείται στη μεθοδολογία.

Το καβούρι μπλε

Το καβούρι μπλε βγαίνει με 454,7 τόνους, περισσότερους από λαβράκι, αστακό και μύδια μαζί (222,3 τόνοι). Πληρώνεται 1,54 € το κιλό, έβδομο φθηνότερο από τα 46 είδη του πίνακα, και φέρνει 702.100 €.

Είναι χωροκατακτητικό είδος που εξαπλώθηκε στο Αιγαίο και το Ιόνιο την τελευταία δεκαετία. Στο δελτίο εμφανίζεται ως γραμμή με όγκο και τιμή, όπως κάθε άλλο είδος.

Μεθοδολογία

Πηγή είναι το δελτίο τύπου της ΕΛΣΤΑΤ «Θαλάσσια Αλιεία: Έτος 2025», που δημοσιεύτηκε στις 27 Αυγούστου 2026. Το πήρα σε PDF και το διάβασα με pdftotext -layout. Οι τιμές ανά κιλό είναι δική μου διαίρεση της στήλης αξίας με τη στήλη ποσότητας του Πίνακα 3. Είναι τιμές πρώτης πώλησης, στο σκάφος. Ό,τι προστίθεται από εκεί ως τον πάγκο δεν το βλέπει αυτό το δελτίο, και η τιμή του καταναλωτή δεν βγαίνει από εδώ.

Ο Πίνακας 3 έχει 46 κατονομαζόμενα είδη και τρεις συγκεντρωτικές γραμμές, «Λοιπά ψάρια», «Λοιπά καρκινοειδή» και «Λοιπά μαλάκια», που μαζί είναι το 8,6% των τόνων και το 10,9% της αξίας. Ο πίνακας των ειδών δείχνει τα 46. Οι ζώνες τιμής και τα ποσοστά υπολογίστηκαν και στις 49 γραμμές, ώστε να αθροίζουν στο σύνολο της χώρας.

Καμία σύγκριση με πέρσι. Από το 2025 η ΕΛΣΤΑΤ άλλαξε πηγή, από δειγματοληπτική έρευνα σε διοικητικά στοιχεία του συστήματος παρακολούθησης αλιείας, και στη σειρά της Eurostat τα αλιεύματα πάνε από 55.104 τόνους το 2024 σε 41.561 το 2025. Η πτώση του 25% είναι σπάσιμο σειράς, όχι μείωση αλιευμάτων. Η σύγκριση με τις άλλες μεσογειακές χώρες είναι από το fish_ld_main της Eurostat, άντληση 28 Αυγούστου 2026, για το 2024 γιατί το 2025 δεν έχει δημοσιευτεί για τις υπόλοιπες. Η υδατοκαλλιέργεια από το fish_aq2a της ίδιας πηγής.

Το δελτίο πιάνει μόνο την επαγγελματική θαλάσσια αλιεία από μηχανοκίνητα σκάφη. Έξω μένουν η υδατοκαλλιέργεια, η ερασιτεχνική αλιεία, οι λίμνες και τα εισαγόμενα. Και μόνο ό,τι πουλιέται: ο λαγοκέφαλος δεν θα βγει ποτέ γραμμή, γιατί η διάθεσή του απαγορεύεται από τη νομοθεσία τροφίμων της ΕΕ, ενώ το λεοντόψαρο πωλείται κανονικά. Τέλος, η αξία πρώτης πώλησης δεν είναι εισόδημα ψαρά: καύσιμα, εργαλεία, πλήρωμα και προμήθεια ιχθυόσκαλας αφαιρούνται από αυτό.